คำสุภาพ

คำสุภาพมีลักษณะดังต่อไปนี้

1. ไม่เป็นคำห้วนหรือคำกระด้าง  ฟังดูเหมือนไม่แสดงความเคารพ เช่น พูดคำอุทาน โว้ย

    หา  เอ เป็นต้น  หรือคำพูดสั้นๆ ห้วนๆ เช่น  เปล่า  ไม่มี  ไม่ใช่  เป็นต้น

2. ไม่เป็นคำหยาบ  ฟังดูแล้วไม่ไพเราะ  เช่น  มึง  กู  อ้าย  อี  อ้ายนั่น  อ้ายนี่  เป็นต้น

3. ไม่เป็นคำพูดที่มีความหมายหยาบหรือเปรียบเทียบกับของหยาบ เช่น  ตีน

4.  ไม่เป็นคำผวน คือคำที่เมื่อกลับคำแล้วความหมายหยาบคาย เช่น เห็นควรด้วย

 

ตัวอย่างคำสุภาพ

คำสามัญ	คำสุภาพ
ผักตบ	ผักสามหาว
ผักกระเฉด	ผักรู้นอน
ผักบุ้ง	ผักทอดยอด
ดอกขี้เหล็ก	ดอกเหล็ก
เห็ดโคน	เห็ดปลวก
ฟักทอง	ฟักเหลือง
หัวปลี	ปลีกล้วย
ต้นตำแย	ต้นอเนกคุณ
ถั่วงอก	ถั่วเพาะ

ใส่กุญแจ	ลั่นกุญแจ
กะปิ	เยื่อเคย
ขี้เหนียว	เหนียวแน่น
เต่า	จิตรจุล

           

 

คำสามัญ	คำสุภาพ
ขี้ตืด	ตระหนี่
สัตว์ออกลูก	์ตกลูก
สัตว์ใหญ่ตาย	ล้ม
ใส่เสื้อ	สวมเสื้อ
แปดตัว	สี่คู่
ที่หก	ครบหก
ตากแดด	ผึ่งแดด
ขี้กลาก	โรคกลาก
ขนมขี้หนู	ขนมทราย

ขนมใส่ไส้	ขนมสอดไส้
ขนมจีน	ขนมเส้น
ขนมเทียน	ขนมบัวสาว
ถั่วดำต้ม	จรกาลงสรง