เครื่องหมายวรรคตอน

๑.  ,    เครื่องหมายจุลภาค  ใช้คั่นคำ  กลุ่มคำหรือชื่อเฉพาะ และตัวเลข  เช่น สนามตะกร้อ
จะเป็นสนามหญ้า, สนามคอนกรีต,พื้นกระดาน, พื้นดินหรือพื้นทรายก็ได้ทั้งนั้น
                                4,000        100,000        5,000,000

๒.  .   เครื่องหมายมหัพภาค    ใช้เขียนหลังตัวอักษรย่อ  ประโยคหรือตัวเลข  เช่น
         อ.ส.ม.ท.        =    องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย
         เวลา 12.30  น.  อ่านว่า  เวลาสิบสองนาฬิกาสามสิบนาที

๓.  ?  เครื่องหมายปรัศนี   ใช้สิ้นสุดความหรือประโยคคำถาม  เช่น
         ทำไมคุณพ่อถึงเลิกสูบบุหรี่ได้คะ  ?
         40  +  25  -  30  =  ?

๔.  !  เครื่องหมายอัศเจรีย์   ใช้เขียนหลังคำ  วลี  หรือประโยคที่เป็นคำอุทาน
และหลังคำเลียนเสียงธรรมชาติ  เช่นอุ๊ย   !   ตกใจหมดเลย
                                            เขาปิดประตูดังปัง  !

๕. (     )     เครื่องหมายนขลิขิต หรือวงเล็บ    ใช้กับนาม  ข้อความที่อธิบาย
ไว้เป็นพิเศษหรือตัวเลข(เวลาอ่าน   อ่านว่าวงเล็บเปิด-วงเล็บปิดหรือเปิดวงเล็บ-ปิดวงเล็บ)
เช่น      พระวิหารพระเทพสาครมุนี  (หลวงปู่แก้ว)
                0  +  ( - 5 )  =  ?

๖.  “     ”    เครื่องหมายอัญประกาศ    ใช้เพื่อแสดงว่าคำหรือข้อความนั้นคัดมาจากที่อื่น
ใช้เพื่อเน้นความเด่นชัดและข้อความที่เป็นคำพูด  เช่น
                 นางสาวสาวิตรีรำพึงอยู่ในจิตว่า  “วันนี้แล้วเป็นวันกำหนด”

๗. _    เครื่องหมายสัญประกาศ   ใช้กับข้อความสำคัญหรือมีข้อควรสังเกตเป็นพิเศษ 
เช่นฉันไม่ใช่คนใจน้อย  แต่ฉันรู้สึกน้อยใจ

๘. -    เครื่องหมายยัติภังค์   เป็นเครื่องหมายแสดงการติดต่อของคำหรือพยางค์ที่แยก
จากกัน  เช่นชลประทาน     อ่านว่า     ชน-ละประ-ทาน

๙.  ¼ เครื่องหมายเส้นไข่ปลาหรือเส้นปรุ  ใช้แสดงช่องว่างหรือใช้ละข้อความที่ยกมาเพียง
บางส่วนและใช้แสดงส่วนสัมผัสที่ไม่บังคับของคำประพันธ์  เช่น
       …โรคของตับที่มีอาการดีซ่านจะมีเลือดออกได้ง่าย เพราะเลือดจะขาดสารประกอบ
        ที่จะช่วยให้เลือดแข็งตัว
     นายกรัฐมนตรีของไทยคนที่  21  ชื่อว่า……………

๑๐. ๆ   เครื่องหมายไม้ยมก   ใช้ซ้ำคำ  วลีและประโยคเพื่ออ่านคำหรือข้อความข้างหน้า
เครื่องหมายนั้นซ้ำ  เช่นเด็กๆ  ชอบกินแต่ขนม

๑๑. ฯลฯ   เครื่องหมายไปยาลใหญ่     ใช้สำหรับละข้อความที่มีอีกมาก
(เวลาอ่านให้อ่านว่า “ละ” หรือ  “และอื่นๆ”   แต่ถ้าไปยาลใหญ่อยู่กลางข้อความ
อ่านว่า  “ละถึง”  เช่น
     มหาวิทยาลัยของรัฐเปิดสอนหลายสาขาวิชา คือ  สาขานิเทศศาสตร์  อักษรศาสตร์ 
นิติศาสตร์  ฯลฯ

๑๒. ฯ  เครื่องหมายไปยาลน้อย   ใช้ละบางส่วนของคำที่รู้จักดีแล้ว  เช่น
         กรุงเทพฯ    (เวลาอ่าน  ต้องอ่านให้เต็มว่า  กรุงเทพมหานคร)
        ฯพณฯ  นายบรรหาร  ศิลปอาชา  นายกรัฐมนตรี  (อ่านว่า  พะนะท่าน…)

๑๓. "  เครื่องหมายบุพสัญญา   ใช้เขียนแทนคำหรือข้อความซึ่งอยู่บนบรรทัดบน
(เวลาอ่านต้องอ่านให้เต็ม)
          เช่น  มหาชาติคำหลวง     เป็นวรรณคดีในรัชสมัย สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
                ลิลิตโองการแช่งน้ำ           ”                 สมเด็จพระรามาธิบดีที่  ๑

๑๔. /   เครื่องหมายทับ    ใช้แบ่งตัวเลขเป็นแต่ละส่วน  เช่น
          บ้านเลขที่  56/342  อ่านว่า  ห้า-สิบ-หก ทับ สาม-สี่-สอง
               เลขที่หนังสือ ศธ.0606/248  อ่านว่า  สอ-ทอ สูน-หก-สูน-หก ทับ สอง-สี่-แปด

๑๕.  ๏  ฟองมัน   ใช้เขียนขึ้นต้นบทย่อยของร้อยกรอง  ปัจจุบันไม่นิยมใช้

๑๖.  มหรรถสัญญาหรือย่อหน้า   ขึ้นบรรทัดใหม่ให้ตรงย่อหน้าแรก

๑๕.   การเว้นวรรค   ใช้กำหนดช่องว่างของข้อความเพื่อให้อ่านสะดวกและเข้าใจสาร
ได้ง่าย มีเว้นวรรคใหญ่และเว้นวรรคน้อย  เว้นวรรคใหญ่ใช้กับข้อความที่เป็นประโยคยาว
หรือประโยคความซ้อนโดยเว้นประมาณ
       ๒ ช่วงตัวอักษรและเว้นวรรคน้อยใช้กับข้อความที่ใช้ตัวเลขประกอบ  อักษรย่อ
เขียนบอกยศ  ตำแหน่งโดยเว้นประมาณ ๑ ช่วงตัวอักษร   เช่น  ยานี้ดีกินแล้วแข็งแรง  
ไม่มีโรคภัยเบียดเบียน