วรรณคดีสมัยกรุงธนบุรี

       พระเจ้าตากสินมหาราชทรงกู้เอกราชของชาติและทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาและ
ศิลปวัฒนธรรมรวมถึงวรรณดีให้ดีขึ้นดังเดิม ได้ทรงนำคณะละครผู้หญิงและบทละครจากเมือง
นครศรีธรรมราชมาเป็นแบบอย่างในการฟื้นฟูขึ้นใหม่ นอกจากนี้ยังโปรดฯให้มีการฟื้นฟูการ
มหรสพและการละเล่นต่างๆ อันเป็นการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมของชาติให้คงอยู่
ลักษณะเด่นของวรรณคดีสมัยกรุงธนบุรี
๑. แต่งด้วยร้อยกรองทั้งหมด มีการใช้คำประพันธ์ทุกประเภททั้งโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน และ
ร่าย
๒. มีธรรมเนียมในการแต่งเช่นในสมัยสุโขทัยและอยุธยา คือ ขึ้นต้นด้วยบทไหว้ครู มีบทชมต่างๆ ซึ่งพรรณนาอารมณ์ความรู้สึก มุ่งความไพเราะในการประพันธ์มากกว่าเนื้อหาสาระและความคิด
๓. เนื้อเรื่องคล้ายคลึงกับสมัยสุโขทัยและอยุธยา คือเป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนาและคำสอน เรื่อง
เล่าสำหรับอ่าน นิราศและบทสดุดี กวีและวรรณคดีสำคัญในสมัยมีดังนี้


                                   กวีในสมัยกรุงธนบุรีมีดังนี้         

 

สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช


  • ตอนพระมงกุฎประลองศร
  • ตอนหนุมานเกี้ยวนางวานริน ตอนท้าวมาลีวราชว่าความ
  • ตอนทศกัณฐ์ตั้งพิธีทรายกรด พระลักษมณ์ต้องหอกกบิลพัสดุ์
  • ตอนผูกผมทศกัณฐ์กับนางมณโฑ

    • พระภิกษุอินท์และพระยาราชสุภาวดี

    นายสวนมหาดเล็ก

    หลวงสรวิชิต(เจ้าพระยาพระคลัง(หน))

    พระยามหานุภาพ